Joop van de Ende’s Story of succes

Levensloop

Jeugd

Joop van den Ende werd in 1942 geboren in een katholiek arbeidersgezin en groeide op in Amsterdam. Hij volgde opleidingen tot timmerman en tot technisch tekenaar, maar zou de kost gaan verdienen in de showbusiness.

Carrière

In 1956 speelde hij voor het eerst mee in een toneelstuk, en op 18-jarige leeftijd kocht hij de rechten voor de televisieserie Batman. Vanaf 1960 trad hij enige tijd op als clown Tako in een kinderprogramma. Ook was Van den Ende conferencier en had hij een cabaretgroep met onder meer hemzelf als conferencier, cowboytrio The Oklahoma’s, zangduo De Jamaicans, goochelaar Tony Wilson en met muzikale ondersteuning van dans- en amusementsorkest The Rhythm Jiggers onder leiding van Theo Bon. Van den Ende wilde zelf graag artiest worden, maar het ontbrak hem aan voldoende talent. In 1962 opende Van den Ende daarom een feestartikelenwinkel en een eigen theaterbureau. Ook zette hij een revue op met een tot dan toe nog onbekende komiek, André van Duin. Deze revues werden een groot succes en Nederland maakte voor het eerst kennis met Van den Ende. In 1966 was hij manager van de Amsterdamse beatgroep Mokum Beat Five.

Televisie en film

Begin jaren 70 begon hij zijn eerste theaterproductie voor de televisie met onder anderen Jeroen Krabbé, Willy van Hemert, Ko van Dijk en Rudi Falkenhagen.

In 1972-1973 produceerde Van den Ende Citroentje met suiker. Het diende als opvolger van ’t Schaep met de 5 pooten, maar was aanzienlijk minder succesvol. Het was Van den Ende niet gelukt om de rechten op de originele serie van regisseur Joes Odufré te bemachtigen. Wel werkten dezelfde acteurs mee.

In 1979 produceerde Van den Ende de speelfilm Spetters van regisseur Paul Verhoeven die vele kritieken kreeg.

In 1981 volgde de speelfilm Ik ben Joep Meloen en in 1982 de speelfilm De boezemvriend, beide met André van Duin in de hoofdrol.

Joop van den Ende in 1988

Ook maakte Van den Ende verschillende succesvolle televisieprogramma’s, zoals series De plaaggeest, Het geheim van de sleutel, De diamant, De huilende professor, Dagboek van een herdershond, De Fabriek, De Weg, Herenstraat 10, Dossier Verhulst en de Playbackshow, de Soundmixshow en de Surpriseshow (allemaal met Henny Huisman), Spijkerhoek, Goede tijden, slechte tijden en Vrienden voor het leven, Bureau Kruislaan, Onderweg naar Morgen , Vrouwenvleugel , Goudkust en Kees & Co.

In 1989 begon Van den Ende de televisiezender TV10. Deze kreeg echter geen toestemming om uit te zenden in Nederland en Van den Ende zocht zijn heil bij het dan weinig succesvolle RTL Veronique.

Musicals

In 1991 produceerde Van den Ende zijn eerste eigen musical, gebaseerd op de Franse legende Cyrano de Bergerac: Cyrano de Musical. In 1993 opende Van den Ende het Circustheater in Scheveningen met de musical The Phantom of the Opera. In 1994 ging hij samenwerken met zijn tot dan toe grootste concurrent John de Mol. Samen richtten ze het bedrijf Endemol op, dat enkele jaren later naar de beurs ging.

In de eerste helft van de jaren 90 probeerde Van den Ende door te breken op Broadway met de musical Cyrano. Deze flopte echter, waardoor Van den Ende grote financiële verliezen leed. Ook het televisiepretpark ShowbizCity uit 1997 kostte hem meer dan het opleverde.

Steve Jobs’ story of succes

teven Paul “Steve” Jobs (San Francisco, 24 februari 1955 – Palo Alto, Californië, 5 oktober 2011) was de medeoprichter en topman van Apple (vroeger Apple Computer) en behoorde tot de raad van bestuur van Pixar Animation Studios. Na de overname van Pixar door Disney werd Jobs lid van de raad van bestuur van het bedrijf. Hoewel hij een symbolisch salaris van één dollar per jaar verdiende, was hij met aandeleninkomsten van 646,6 miljoen dollars de meestverdienende directeur van 2006 in de VS.

Jobs wordt beschouwd als een pionier van de computerindustrie. Nadat hij bij Xerox op het Palo Alto Research Center (PARC) een demonstratie zag van de grafische gebruikersomgeving met vensters en muis, nam hij deze interface op in de Apple Lisa, die erg duur was en slecht verkocht en vrij snel opgevolgd werd door de Apple Macintosh. Hij was verder ook de drijvende kracht achter de ontwikkeling van OS X.

Na zijn geboorte werd Steve Jobs geadopteerd door Paul Jobs en Clara Jobs-Hagopian uit Mountain View die hem Steven Paul noemden. Jobs leerde Steve Wozniak kennen, met wie hij ook na de middelbare school bevriend bleef. Jobs werkte aanvankelijk voor Atari, maar richtte op 3 januari 1977  Apple Computer op, samen met Wozniak en Ronald Wayne die hij bij Atari had leren kennen. Wayne trad korte tijd later terug. Jobs haalde in 1983 de Pepsi-manager John Sculley over om bij Apple te komen werken, en leidde de ontwikkeling van de Macintosh.

In 1985 verliet Jobs Apple, nadat de raad van bestuur hem verbood nog een leidinggevende functie te bekleden in het bedrijf. Hij werd opgevolgd door Sculley, en startte NeXT Computer. Net als Apple bracht NeXT gesloten hardware op de markt, maar het op BSD gebaseerde NeXTStep-besturingssysteem was zijn tijd ver vooruit. Na een overname van NeXT door Apple werd Jobs in de zomer van 1997 interim CEO (iCEO) van Apple, nadat de CEO Gil Amelio was ontslagen. Later werd hij definitief benoemd tot CEO van Apple met een loon van één dollar. Vanzelfsprekend zorgde hij ervoor dat zijn oude bedrijf NeXT een plaatsje vond binnen Apple. Na zijn terugkeer haalde hij flink de bezem door het bedrijf. Dit had met name gevolgen voor het management, maar Jobs schrapte ook een groot aantal projecten, waaronder de pda Apple Newton en stopte met het verstrekken van licenties op Mac-software aan fabrikanten van klooncomputers (zie UMAX).

Jobs stond bekend om zijn eigen voorkeuren en om zijn bemoeienis met de kleinste details van een product, tot en met de verpakking van het kleinste onderdeel. Door zijn ondergeschikten werd zijn bemoeienis en overtuigingskracht wel eens als reality distortion field omschreven. Hij had een eigen kledingstijl – Jobs droeg ook bij chique gelegenheden altijd een spijkerbroek en een zwarte coltrui.

Hij onderging in augustus 2004 een operatie waarbij een tumor in zijn alvleesklier werd verwijderd. Hij had een zeer zeldzame vorm van alvleesklierkanker en kon genezen zonder chemotherapie of bestraling te ondergaan. In september 2004 ging hij weer aan het werk.

Jobs kwam in februari 2007 met het idee om een Wiki-achtig systeem te ontwikkelen, specifiek voor gebruik op school, dat constant kan worden bijgewerkt. Het zou schoolboeken overbodig maken. Dit systeem onder de naam iTunes U – de U staat voor University (Nederlands: Universiteit) – is te bereiken via de Apple iTunes Store. Jobs was van mening dat digitale schoolboeken veel actueler en boeiender zijn dan het traditionele lesmateriaal. Hij hoopte dat een aantal grote Amerikaanse denkers daaraan wil meewerken.

Een bijzondere eigenschap van Jobs was de manier waarop hij de nieuwste ontwikkelingen binnen het Apple-concern bekendmaakte. Dit deed hij tijdens zijn keynote-speeches, de zogenaamde Stevenotes, die hij gaf op conferenties zoals de Apple Expo, MacWorld Expo en de Worldwide Developers Conference. Tijdens deze speeches wist Jobs zijn publiek op geheel eigen wijze te boeien. Doorgaans sloot hij af door het podium te verlaten en weer terug te komen met zijn beroemde uitspraak “One more thing…”, waarna hij een nieuw product lanceerde. Onder andere de MacBook Pro (De eerste Intel-gebaseerde computer van Apple), de iPod met videofunctie, de iTunes WiFi Store, FaceTime en de MacBook Air (2010) zijn als ‘One More Thing’ geïntroduceerd.

Op 16 december 2008 maakte Apple bekend dat Jobs niet zou spreken op de Macworld Conference & Expo van januari 2009, en dat het bedrijf zich na 2009 van het jaarlijks gehouden evenement zou terugtrekken. Dit leidde tot speculaties over de gezondheid van Jobs, en het aandeel van Apple daalde in waarde.

Op 5 januari 2009 maakte Jobs met een open brief op de website van Apple een einde aan de geruchten. Hij schreef dat uit onderzoek was gebleken dat hij leed aan een hormoonstoring, waardoor hij sterk was afgevallen. De aandoening is eenvoudig te behandelen, meldde Jobs. In een begeleidende verklaring van de Apple-directie weersprak het bedrijf geruchten dat Jobs zou willen opstappen.

Op 14 januari 2009 liet Jobs via een e-mail aan het personeel van Apple weten dat zijn gezondheidsproblemen complexer waren dan hij aanvankelijk dacht en dat hij verlof nam tot eind juni 2009. Op 29 juni 2009 hervatte Jobs het werk, na een levertransplantatie ruim twee maanden eerder in Memphis.

Op 17 januari 2011 kondigde Jobs via een e-mail aan het personeel van Apple dat hij zich wederom om medische redenen terugtrok uit het bedrijf. In de e-mail stond dat hij zo spoedig mogelijk wilde terugkeren en dat hij, ondanks zijn afwezigheid, betrokken bleef bij de strategische beslissingen van Apple en dat hij zou aanblijven als CEO. De dagelijkse leiding droeg hij over aan Tim Cook.

Op 24 augustus 2011 kondigde Jobs via een brief aan het personeel en de wereld aan dat hij niet langer aan de eisen die aan een CEO worden gesteld kon voldoen en dat hij zijn functie als CEO per direct neerlegde. Hij gaf aan, als de directie daarmee zou instemmen, wel in een andere functie te willen aanblijven. Zijn functie werd overgenomen door voormalig COO (Chief Operating Officer) Tim Cook, zo staat in de brief.

Op 5 oktober 2011 berichtte de directie van Apple dat Steve Jobs die dag was overleden aan alvleesklierkanker.

Hij liet zijn vrouw, hun drie kinderen en een dochter uit een vorige relatie na. In 2005, zei hij nog in een interview over zijn gezin: “That was one of the things that came out most clearly from this whole experience [with cancer]. I realized that I love my life. I really do. I’ve got the greatest family in the world, and I’ve got my work. And that’s pretty much all I do. I don’t socialize much or go to conferences. I love my family, and I love running Apple, and I love Pixar. And I get to do that. I’m very lucky.”

Het verhaal van John de Mol Jr.

Johannes Hendrikus Hubert (John) de Mol (Den Haag, 24 april 1955) is een Nederlands mediamagnaat, zoon van voormalig zanger John de Mol sr. en broer van Linda de Mol.

Jeugd

John de Mol jr groeide op in een degelijk maar niet bemiddeld Goois gezin. De kinderen moesten hun zakgeld aanvullen met een krantenwijk of winkelbaantje. John, begonnen op het gymnasium, had talent voor voetbal. Na zijn havo-examen hoopte hij aanvankelijk op een carrière als profvoetballer. ‘Op het moment dat ik naar de bal ging en de ander ook’, zei hij in 1993 tegen Ischa Meijer, ‘was het bikkelhard van: hij of ik en dan bestond er voor mij geen grens, dan haalde ik door.’ Zes jaar later werd De Mol commissaris bij Ajax, waar hij nog regelmatig op de tribune was te vinden.

Toen zijn vader directeur van de piratenzender Radio Noordzee werd, verlegde John de Mol echter zijn belangstelling van het voetbal naar de platenindustrie. Hij werd technicus bij diskjockey Joost den Draaier en mocht niet veel later zelf platen aan elkaar praten. De basis voor zijn televisieloopbaan werd gelegd bij Studio Sport, waar De Mol als parttimer de hoogtepunten uit voetbalwedstrijden aan elkaar monteerde. Bij de TROS begon hij ondertussen als assistent-assistent-producer, maar door het snelle vertrek van zijn superieuren produceerde hij op zijn 23-ste zelf grote spelshows als De Showbizzquiz.

Loopbaan

Na geslaagd te zijn voor het toelatingsexamen voor het vwo bij het R.K. Lyceum te Hilversum, ging hij toch in de tweede klas naar de havo. Met veel moeite doorliep hij deze havo en daarna wilde hij graag profvoetballer worden. Hij kon redelijk voetballen, maar had snel door dat hij geen professional zou worden. Zijn vader was directeur van Radio Noordzee en daar mocht hij in de vakanties de plaatjes opruimen. Later werd hij er dj. Omdat het er niet naar uit zag dat hij profvoetballer kon worden besloot hij op 23-jarige leeftijd freelance televisieproducent te worden. Na enkele jaren begon het succes met de Showbizzquiz en maakte zijn bedrijf zijn eerste echte grote hit in de vorm van Medisch Centrum West. Inmiddels is hij miljardair met in 2014 een geschat vermogen van ongeveer 2,3 miljard euro.

Privé

Op 24 juli 1976 trouwde De Mol met de tien jaar oudere Nederlandse zangeres Willeke Alberti. Op 12 januari 1979 werd hun zoon Johnny geboren. Het huwelijk hield niet lang stand en in 1980 gingen John en Willeke uit elkaar.

De Mol ontving vanaf oktober 2013 afpersingsbrieven; hierin werden zijn zus Linda en haar kinderen bedreigd en werd er een geldbedrag geëist. Een 70-jarige man uit Zeist werd hiervoor in december 2014 gearresteerd en bekende schuld.

John de Mol Producties BV

Naast zijn huwelijk met Alberti is De Mol bekend van het maken en produceren van televisieprogramma’s en verwierf hierdoor een groot vermogen. De bv ‘Disco Alberti’, opgericht ten behoeve van twee platenzaken die hij met zijn vrouw bestierde, werd omgedoopt tot John de Mol Produkties. In 1979 nam hij zijn ontslag bij de Tros, om zich als zelfstandig producent te vestigen.

In 1979 startte De Mol John de Mol Producties. De eerste paar jaren waren financieel weinig succesvol, het bedrijf draaide dan ook 7 jaar achter elkaar verlies. Hij produceerde muziekspecials, gefinancierd door een reisbureau en de platenmaatschappij van de — op bezienswaardige locaties — optredende sterren. Na een bijna-faillissement hielp Willem van Kooten na een heel magere periode zonder successen en inkomsten hem door een deelname in het bedrijf van 50% en een lening twee jaar later weer op weg. Sky Channel bracht hem succes in de vorm van een muziekprogramma. Een paar jaar later kwam de eerste echte kijkcijferhit met de serie Medisch Centrum West. De doorbraak van commerciële tv was zijn volgende inkomstenbron en vele commerciële producties volgden.

 

Jordan Belfort’s unbelievable story of succes

Jordan Belfort’s Synopsis

Geboren in Queens, New York, op 9 juli 1962, Jordan Belfort had een natuurlijk talent als verkoper op een vroege leeftijd, de exploitatie van een vlees- en visgerechten bedrijf in de jaren 1980. Na dat bedrijf ging failliet, Belfort begon de verkoop van aandelen in 1987. Hij zijn eigen investering operatie, Stratton Oakmont liep, door 1989. Het bedrijf maakte miljoenen illegaal, oplichting van haar investeerders. De Securities Exchange Commission inspanningen om dolende manieren van het bedrijf in 1992 te stoppen In 1999 begon, Belfort pleitte schuldig aan effecten van fraude en het witwassen van geld. Hij werd veroordeeld in 2003 tot vier jaar in de gevangenis, maar alleen diende 22 maanden. Belfort publiceerde zijn eerste memoires, The Wolf of Wall Street, in 2008. Het jaar daarop bracht hij vangen van de Wolf van Wall Street.
Het vroege leven en carrière

Geboren op 9 juli 1962, in Queens, New York, werd Jordan Ross Belfort berucht voor zijn rol in het oplichten van miljoenen dollars van beleggers in de jaren 1990 door zijn beleggingsonderneming, Stratton Oakmont. De zoon van een accountant, Belfort groeide op in een bescheiden appartement in Queens. Een natuurlijke verkoper, hij uiteindelijk gestart met een bedrijf de verkoop van vlees en vis, maar het bedrijf ging al snel buik omhoog.

In 1987, Belfort zette zijn verkoop vaardigheden te gebruiken in een andere arena. Hij begon te werken voor een beursvennootschap, leren in de ins en outs van het zijn een effectenmakelaar. Twee jaar later, Belfort werd actief zijn eigen handelsonderneming, Stratton Oakmont.
‘De Wolf van Wall Street’

Met zijn partner, Danny Porush, Jordan Belfort raked in contanten met behulp van een “pump en dump” -regeling. Zijn brokers geduwd voorraden op hun nietsvermoedende klanten, die hielp opblazen prijzen van de voorraden ‘, dan is het bedrijf zou verkopen buiten zijn eigen bedrijf in deze aandelen op een grote winst.

Overspoeld met contant geld, Belfort leefde het goede leven. Hij bracht rijkelijk, het kopen van een herenhuis, sportwagens en andere dure speelgoed. Hij ontwikkelde ook een ernstige drugsverslaving, en werd vooral dol op Quaaludes. Belfort was betrokken bij een aantal ongevallen als gevolg van zijn drugsgebruik, met inbegrip van crashen zijn helikopter in zijn eigen erf en zinken zijn jacht-dat ooit toebehoorde aan designer Coco Chanel-onder invloed. Zijn verslaving ook bijgedragen aan de break-up van zijn tweede huwelijk.

Belfort aangemoedigd roekeloos gedrag in zijn werknemers, als goed. Middelenmisbruik, seks en stoeien waren de norm bij Stratton Oakmont’s Long Island, New York, kantoren. Een assistent bij de firma werd ooit betaalde $ 5.000 tot een aantal van de handelaren van de onderneming in staat te stellen haar hoofd scheren. De medewerkers werden ook aangespoord om te leven door het motto ‘Hang niet op totdat de klant koopt of overlijdt. ” Hun harde-sell tactiek zijn vruchten afgeworpen op de korte termijn. Zoals Belfort vertelde de New York Post: “Het is makkelijker snel rijk te krijgen als je de regels niet volgen.”
Problemen met de wet

De Securities and Exchange Commission gevraagd om uiteindelijk Stratton Oakmont’s schaduwrijke voorraad operatie in 1992, beweert dat het bedrijf had bedrogen beleggers en gemanipuleerd aandelenkoersen. Twee jaar later, Belfort bevond zich uit de brokerage business. Stratton Oakmont had een schikking met de SEC, die een levenslange ban van het werken in de effecten industrie voor Belfort en een boete voor het bedrijf opgenomen bereikt.

Meer juridische ellende gevolgd Belfort en zijn bedrijf. De National Association of Securities Dealers uitgeworpen Stratton Oakmont van zijn vereniging in 1996, en het bedrijf werd bevolen om te worden geliquideerd te betalen uit de talrijke boetes en schikkingen het volgende jaar. In 1999, Belfort pleitte schuldig aan effecten van fraude en het witwassen van geld. Hij samengewerkt met de autoriteiten in een poging om zijn gevangenis straf te verkorten.

In 2003 werd Belfort veroordeeld tot vier jaar in de gevangenis en een boete van persoonlijk $ 110.000.000. Hij diende 22 maanden in de gevangenis, waar hij een belang in het schrijven ontwikkeld. Komiek Tommy Chong, een van celgenoten Belfort in deze tijd, moedigde de voormalige effectenmakelaar te schrijven over zijn ervaringen.
Leven na de Gevangenis

In 2008, Jordan Belfort publiceerde zijn memoires, The Wolf of Wall Street, met behulp van een van zijn bijnamen zoals de titel. Het boek onderzocht zijn snelle opkomst en explosieve crash in de financiële wereld. Het volgende jaar, Belfort bracht een tweede autobiografie, Het vangen van de Wolf van Wall Street, die zijn leven gedetailleerd na zijn arrestatie. In 2013, een verfilming van The Wolf of Wall Street, geregisseerd door Martin Scorsese en starring Leonardo DiCaprio als Belfort, sloeg het grote scherm.

Deze dagen, Belfort woont in Los Angeles, Californië, in de buurt van zijn twee kinderen, Chandler en Carter, uit zijn tweede huwelijk te zijn. Hij heeft nu zijn eigen bedrijf, dat sales training biedt en verkoopt Rechte Lijn trainingsprogramma’s die gericht zijn op het opbouwen van rijkdom. Belfort beweert te hebben richtte zich op zijn daad. In een interview met de Daily Mail, legde hij uit, “Ik ben een wolf die een meer welwillende karakter geworden.” Belfort heeft naar verluidt betaalde $ 14.000.000 van de boete $ 110.000.000 tegen hem.

Bill Gates’ Story of Success

Bill Gates ‘Synopsis

Geboren in Seattle, Washington, in 1955, de beroemde ondernemer Bill Gates begon te interesseren voor het programmeren van computers op de leeftijd van 13. Door middel van technologische innovatie, scherp zakelijk strategie en agressieve business tactiek, hij en partner Paul Allen bouwde ’s werelds grootste software bedrijf, Microsoft tonen . In het proces, Gates werd een van de rijkste mannen ter wereld. In februari 2014, Gates kondigde aan dat hij terugtreedt als Microsoft’s voorzitter.

Vroege leven

Bill Gates werd geboren William Henry Gates III op 28 oktober 1955, in Seattle, Washington. Gates begon te interesseren voor het programmeren van computers op de leeftijd van 13 op het Lakeside School tonen. Hij nagestreefd zijn passie door college. Opvallend in zijn eentje met zijn vriend en zakenpartner Paul Allen, Gates bevond zich op de juiste plaats op het juiste moment. Door middel van technologische innovatie, scherp zakelijk strategie en agressieve business tactiek, bouwde hij ’s werelds grootste software bedrijf, Microsoft. In het proces, Gates werd een van de rijkste mannen ter wereld.

Bill Gates groeide op in een upper middle-class gezin met twee zussen: Kristianne, die ouder is, en Libby, die jonger is. Hun vader, William H. Gates Sr, was een veelbelovende, zij het enigszins verlegen, student rechten, toen hij ontmoette zijn toekomstige vrouw, Mary Maxwell. Ze was een atletische, uitgaande student aan de Universiteit van Washington, actief betrokken bij studentenzaken en leiderschap.

Bill had een zeer nauwe relatie met zijn moeder, Maria, die na een korte loopbaan als leraar haar tijd besteed aan het helpen van de kinderen op te voeden en het werken aan civiele zaken en met goede doelen. Zij diende ook op verschillende raden van bestuur, waaronder die van de First Interstate Bank in Seattle (opgericht door haar grootvader), de United Way en International Business Machines (IBM). Ze zou vaak Bill mee toen ze als vrijwilliger in scholen en bij maatschappelijke organisaties.

Bill was een gulzige lezer als een kind, de uitgaven vele uren verdiept in naslagwerken zoals de encyclopedie. Rond de leeftijd van 11 of 12, Bill’s ouders begon te zorgen over zijn gedrag. Hij deed het goed op school, maar hij leek verveeld en soms teruggetrokken, en zijn ouders bang dat hij zou een eenling geworden. Hoewel ze waren sterk gelovigen in het openbaar onderwijs, toen Bill draaide 13, schreef zij hem op exclusieve voorbereidende Lakeside School van Seattle. Hij bloeide in bijna al zijn onderdanen, blinken in wiskunde en wetenschap, maar ook doet het erg goed in het drama en het Engels.

Terwijl op Lakeside School, een Seattle computerbedrijf aangeboden aan computer tijd voor de studenten. The Mother’s Club gebruikt de opbrengst van braderie van de school naar een telex terminal voor studenten om te gebruiken kopen. Bill Gates werd meegesleept door met wat een computer kan doen en bracht een groot deel van zijn vrije tijd bezig met de terminal. Hij schreef een tic-tac-teen programma in BASIC computertaal die gebruikers in staat stelde om te spelen tegen de computer.

Het was op Lakeside School dat Bill ontmoet Paul Allen, die twee jaar ouder was dan hij. De twee werden snel vrienden, bonding over hun gemeenschappelijke enthousiasme voor computers, ook al waren ze heel verschillende mensen. Allen was meer gereserveerd en verlegen. Bill was feisty en soms strijdlustig. Ongeacht hun verschillen, ze beiden bracht een groot deel van hun vrije tijd samen te werken aan programma’s. Af en toe, ze niet mee eens en zou botsen over wie gelijk had of die de computer lab zou moeten lopen. Bij één gelegenheid, hun argument escaleerde tot het punt waar Allen verbannen Gates van het computerlokaal. Bij een andere gelegenheid, Gates en Allen hadden hun schoolcomputer privileges ingetrokken voor gebruik te maken van software glitches om gratis computer tijd te verkrijgen van het bedrijf dat de computers verstrekt. Na hun proeftijd, werden ze weer toegestaan ​​in het computerlokaal toen ze aangeboden om het programma te debuggen. Gedurende deze tijd, Gates ontwikkelde een payroll programma voor de computer bedrijf de jongens gehackt en een planningsprogramma voor de school.

In 1970, op de leeftijd van 15, Bill Gates ging in zaken met zijn vriend, Paul Allen. Ze ontwikkelden “Traf-o-Data,” een computerprogramma dat het verkeer patronen in Seattle gecontroleerd en gesaldeerd $ 20.000 voor hun inspanningen. Gates en Allen wilden hun eigen bedrijf te starten, maar Gates’s ouders wilden dat hij naar school afmaken en gaat naar de universiteit, waar ze hoopten dat hij zou werken aan een advocaat te worden.

Bill Gates is afgestudeerd aan de Lakeside in 1973. Hij scoorde 1590 uit 1600 aan het college SAT-test, een prestatie van de intellectuele prestatie die hij enkele jaren pochte over bij de invoering van zichzelf om nieuwe mensen.

Vroege carriere

Gates ingeschreven aan de universiteit van Harvard in de herfst, oorspronkelijk denken aan een carrière in de wet. Maar zijn eerste jaar zag hem meer van zijn tijd door te brengen in het computerlokaal dan in de klas. Gates had niet echt een studie regime. In plaats daarvan zou hij rondkomen van een paar uur slaap, proppen voor een test, en pas met een redelijke kwaliteit.

Gates bleef in contact met Paul Allen, die, na het bijwonen van de Washington State University voor twee jaar, viel uit en verhuisde naar Boston, Massachusetts, om te werken voor Honeywell. Rond deze tijd, Allen toonde Gates een editie van Popular Electronics magazine met een artikel over de Altair 8800 mini-computer kit. Beide jongens waren gefascineerd door de mogelijkheden die deze computer in de wereld van personal computing zou kunnen leiden. De Altair is gemaakt door een klein bedrijf in Albuquerque, New Mexico, de zogenaamde Micro Instrumentatie en Telemetrie Systems (MITS). Gates en Allen contact opgenomen met het bedrijf, te verkondigen dat ze werken aan een BASIC softwareprogramma dat de Altair computer zou lopen. In werkelijkheid hadden ze niet een Altair om te werken met of de code om het uit te voeren, maar ze wilde weten of MITS geïnteresseerd in iemand het ontwikkelen van dergelijke software was. MITS was, en haar voorzitter, Ed Roberts, vroeg de jongens voor een demonstratie. Gates en Allen roerei, de besteding van de komende twee maanden het schrijven van de software aan de Harvard’s computerlokaal. Allen reisde naar Albuquerque voor een test run op MITS, nooit te hebben geprobeerd het uit op een Altair computer. Het werkte perfect. Allen werd gehuurd bij MITS, en Gates al snel verliet Harvard met hem te werken, tot ontzetting van zijn ouders. In 1975, Gates en Allen vormde een partnership noemden ze Micro-Soft, een mix van “micro-computer” en “software.”

Microsoft (Gates en Allen liet het koppelteken in minder dan een jaar) begon op wankele basis te geven. Hoewel hun BASIC softwareprogramma voor de Altair computer gesaldeerd het bedrijf een vergoeding en royalty’s, werd het niet voldoen aan hun overhead. BASIC software van Microsoft was populair bij de computer hobbyisten, die pre-market kopieën verkregen en werden reproduceren en verspreiden ze gratis. Volgens later rekening Gates, had slechts ongeveer 10 procent van de mensen met behulp van BASIC in de Altair computer daadwerkelijk betaald. Op dit moment is een groot deel van de personal computer liefhebbers waren mensen die niet in het voor het geld. Ze voelden het gemak van reproductie en distributie konden ze software met vrienden en collega computer liefhebbers te delen. Bill Gates dacht daar anders over. Hij zag de gratis distributie van software zoals stelen, vooral als het ging om de software die is gemaakt om te worden verkocht.

In februari 1976, Gates schreef een open brief aan de computer hobbyisten, zeggend dat bleef de distributie en het gebruik van software zonder te betalen want het zou “voorkomen dat goede software van wordt geschreven.” In wezen zou plagiëren software-ontwikkelaars te investeren tijd en geld te ontmoedigen in het creëren van hoogwaardige software. De brief was niet populair bij computer liefhebbers, maar Gates vast aan zijn overtuigingen en zou de dreiging van innovatie gebruiken als een verdediging wanneer geconfronteerd met beschuldigingen van oneerlijke handelspraktijken.

Gates had een bittere relatie met MITS president Ed Roberts, wat vaak resulteert in schreeuwen wedstrijden. De strijdlustige Gates botste met Roberts op de ontwikkeling van software en de richting van het bedrijf. Roberts beschouwd Gates verwend en irritant. In 1977, Roberts verkocht MITS naar een andere computer bedrijf en ging terug naar Georgië om medische school te gaan en uitgegroeid tot een land arts. Gates en Allen waren op hun eigen. Het paar moest de nieuwe eigenaar van MITS aanklagen om de software rechten die zij hadden ontwikkeld voor Altair behouden.

Microsoft schreef software in verschillende formaten voor andere computerbedrijven, en, in het begin van 1979, Gates verhuisde activiteiten van het bedrijf te Bellevue, Washington, net ten oosten van Seattle. Gates was blij om weer thuis te zijn in de Pacific Northwest, en wierp zich in zijn werk. Alle 25 medewerkers van het jonge bedrijf had een brede verantwoordelijkheid voor alle aspecten van de operatie, productontwikkeling, business development en marketing. Met zijn scherpzinnigheid voor software-ontwikkeling en een scherp zakelijk inzicht, Gates plaatste zich als het hoofd van Microsoft, waarvan circa $ 2.500.000 in 1979. Gates brutowinst was slechts 23.

De opkomst van Microsoft

Gates scherpzinnigheid, niet alleen voor de ontwikkeling van software, maar ook bedrijfsvoering zette hem in de positie van het leiden van de onderneming en het werken als zijn woordvoerder. Hij persoonlijk elke regel code het bedrijf verscheept beoordeeld, vaak herschrijven code zichzelf toen hij het nodig gezien. Als de computer-industrie begon te groeien met bedrijven als Apple, Intel en IBM ontwikkelen van hardware en componenten, Bill was continu op de weg wervend de verdiensten van Microsoft-software applicaties. Hij nam vaak zijn moeder met hem. Mary was zeer gerespecteerde en goed verbonden met haar lidmaatschap van verschillende raden van bestuur, waaronder IBM’s. Het was door Maria dat Bill Gates een ontmoeting met de CEO van IBM.

In november 1980, IBM was op zoek naar software die hun aankomende personal computer (PC) zou werken en benaderde Microsoft. De legende wil dat de eerste ontmoeting met Bill Gates iemand bij IBM hielden hem voor een kantoor assistent en vroeg hem om koffie te serveren. Gates zag er erg jong, maar hij snel onder de indruk IBM, hen ervan te overtuigen dat hij en zijn bedrijf kan voldoen aan hun behoeften. Het enige probleem was dat Microsoft niet de basis-besturingssysteem dat nieuwe computers IBM’s zou lopen had ontwikkeld. Niet gestopt te worden, Gates kocht een besturingssysteem dat is ontwikkeld om te draaien op computers vergelijkbaar met PC IBM’s. Hij maakte een deal met de ontwikkelaar van de software, waardoor Microsoft de exclusieve vergunningverlenende instantie en later volledig eigenaar van de software, maar niet hen te vertellen van de IBM deal. Het bedrijf later aangeklaagd Microsoft en Gates voor het achterhouden van belangrijke informatie. Microsoft buiten de rechtbank voor een onbekend bedrag, maar noch Gates noch Microsoft toegelaten tot enig vergrijp.

Gates moest de nieuw aangeschafte software om te werken voor de IBM PC aan te passen. Hij bracht het voor een $ 50.000 kosten, dezelfde prijs die hij voor de software in zijn oorspronkelijke vorm had betaald. IBM wilde de broncode, die hun de informatie aan het besturingssysteem zou hebben gegeven kopen. Gates weigerde, in plaats daarvan te stellen dat IBM betaalt een vergunningenstelsel vergoeding voor kopieën van de software verkocht met hun computers. Door dit te doen toegestaan ​​Microsoft om de software die ze de naam MS-DOS naar een andere pc-fabrikant in licentie, moeten andere computerbedrijven klonen de IBM PC, die ze al snel deden. Microsoft bracht ook software genaamd Softcard, waardoor Microsoft BASIC om te werken op Apple II machines.

Tussen 1979 en 1981, de groei van Microsoft ontplofte, en het personeel is gestegen van 25 naar 128. De omzet ook geschoten op van $ 2.500.000 tot $ 16.000.000. Medio 1981 Gates en Allen opgenomen Microsoft en Gates werd benoemd tot president en voorzitter van de raad van bestuur. Allen werd uitgeroepen tot executive vice president.

In 1983 werd Microsoft gaan wereldwijd met kantoren in Groot-Brittannië en Japan, en met 30 procent van de computers in de wereld draait op de software. Maar 1983 bracht ook nieuws dat Microsoft wiegde haar grondvesten. Paul Allen werd gediagnosticeerd met de ziekte van Hodgkin. Hoewel zijn kanker in remissie ging een jaar later met intensieve behandeling, Allen ontslag genomen uit bedrijf dat zelfde jaar. Geruchten in overvloed waarom Allen verliet Microsoft. Sommigen zeggen dat Bill Gates duwde hem uit, maar velen zeggen dat het een levensveranderende ervaring voor Allen en hij zag er waren andere mogelijkheden die hij zijn tijd zou kunnen investeren in
De uitvinding van Microsoft Windows

Hoewel hun rivaliteit is legende, Microsoft en Apple deelden veel van hun vroege innovaties. In 1981 nodigde Apple Microsoft te helpen ontwikkelen van software voor Macintosh-computers. Sommige ontwikkelaars zijn betrokken bij zowel Microsoft ontwikkeling en de ontwikkeling van Microsoft-toepassingen voor Macintosh. De samenwerking zou kunnen worden gezien in een aantal gemeenschappelijke namen tussen Microsoft en Macintosh-systemen.

Het was door deze kennis te delen dat Microsoft Windows, een systeem dat een muis gebruikt om een ​​grafische interface te rijden, het weergeven van tekst en afbeeldingen op het scherm te ontwikkelen. Deze verschilde sterk van de tekst-en-toetsenbord gedreven MS-DOS-systeem waar alle tekstopmaak getoond op het scherm als code en niet wat er werkelijk zou worden afgedrukt. Bill Gates snel herkend de dreiging van dit soort software kunnen opleveren voor MS-DOS en Microsoft in het algemeen. Voor de onervaren gebruiker-dat was het grootste deel van de kopende publiek-de grafische beeldtaal van de concurrerende VisiCorp software die wordt gebruikt in een Macintosh-systeem zou zo veel gemakkelijker te gebruiken zijn. Gates aangekondigd in een reclamecampagne dat een nieuw besturingssysteem van Microsoft zou worden ontwikkeld die een grafische interface zou gebruiken. Het was te worden genoemd “Windows”, en compatibel met alle pc-software producten ontwikkeld op MS-DOS-systeem zou zijn. De aankondiging was een bluf, in dat Microsoft geen dergelijk programma in ontwikkeling had. Maar als een marketing tactiek het was pure genialiteit en bijna 30 procent van de pc-markt werd met behulp van de MS-DOS-systeem en zou wachten tot Windows-software in plaats van overgang naar een nieuw systeem. Zonder mensen bereid zijn om formats te veranderen, software-ontwikkelaars waren niet bereid om programma’s te schrijven voor de VisiCorp systeem en het momentum verloren door begin 1985.

In november 1985, Bill Gates en Microsoft lanceerde Windows; bijna twee jaar na zijn aankondiging. Visueel het Windows-systeem zag er erg vergelijkbaar met het Macintosh-systeem Apple Computer Corporation had bijna twee jaar eerder ingevoerd. Apple had eerder gegeven Microsoft volledige toegang tot hun technologie, terwijl het bezig was met het maken van Microsoft-producten compatibel voor Apple computers. Gates had Apple geadviseerd om hun software licentie, maar ze negeerde het advies, die meer geïnteresseerd zijn in de verkoop van computers. Nogmaals, Gates hebben optimaal gebruik gemaakt van de situatie en creëerde een software-indeling die opvallend veel op de Macintosh was. Apple dreigde met een proces, en Microsoft

In maart 1986, Bill Gates nam Microsoft publiek met een initial public offering (IPO) van $ 21 per aandeel. Gates hield 45 procent van het bedrijf 24,7 miljoen aandelen en werd meteen een miljonair op de leeftijd van 31 het spel Gates was op dat moment $ 234.000.000 van Microsoft’s $ 520.000.000. Na verloop van tijd, het bedrijf aandelen in waarde gestegen en vele malen splitsen. In 1987, Bill Gates werd een miljardair wanneer de voorraad verhoogd tot $ 90,75 per aandeel. Sindsdien heeft Gates aan de top, of in ieder geval in de buurt van de top van de Forbes jaarlijkse lijst van de top 400 rijkste mensen in Amerika. In 1999, met de aandelenkoersen op een all time high en het aandeel te splitsen achtvoudige sinds zijn beursgang, Gates rijkdom kort bijgevuld $ 101.000.000.000. 

Toch, Bill Gates voelde nooit helemaal veilig over de status van zijn bedrijf. Altijd hoeft te kijken over zijn schouder om te zien waar de concurrentie was, ontwikkelde hij een withete drive en competitieve geest. Gates verwacht dat iedereen in het bedrijf om dezelfde toewijding hebben. Een verhaal van de assistent Gates komt naar werk vroeg om iemand te slapen onder een bureau te vinden. Ze dacht bellen de beveiliging of de politie, totdat ze ontdekte het was Gates. 

Bill Gates intelligentie stond hem toe om te kunnen alle kanten van de software-industrie-productontwikkeling en bedrijfsstrategie te zien. Bij het analyseren van elke zakelijke zet, zou hij een profiel van alle mogelijke gevallen te ontwikkelen en lopen door hen vragen te stellen over iets dat zou kunnen gebeuren. Zijn confronterende stijl van leidinggeven werd legende als hij medewerkers en hun ideeën zou uitdagen om het creatieve proces op gang te houden. Een onvoorbereid presentator kon horen: “Dat is het stomste wat ik ooit heb gehoord!” van Gates. Maar dit was net zo goed een test van de strengheid van de werknemer als het was de passie Gates voor zijn bedrijf. Hij was voortdurend controleren van de mensen om hem heen om te zien of ze echt overtuigd van hun ideeën. 

Buiten het bedrijf, werd Bill Gates een reputatie als een meedogenloze concurrent. Verschillende tech bedrijven, geleid door IBM, begonnen hun eigen besturingssysteem, genaamd OS / 2, ter vervanging van MS-DOS te ontwikkelen. Eerder dan toegeven aan de druk, Gates geduwd vooruit met de Windows-software, het verbeteren van de werking en uitbreiding van het gebruik ervan. In 1989, introduceerde Microsoft Microsoft Office, dat de productiviteit op kantoor applicaties zoals Microsoft Word en Excel gebundeld in één systeem dat compatibel is met alle Microsoft-producten was. De applicaties waren niet zo gemakkelijk compatibel met OS / 2. nieuwe versie van Windows Microsoft’s verkocht 100.000 exemplaren in slechts twee weken, en OS / 2 al snel verdween. Dit liet Microsoft met een virtueel monopolie op besturingssystemen voor PC’s. Binnenkort zal de Federal Trade Commission begon te onderzoeken Microsoft voor oneerlijke handelspraktijken. 

Gedurende de jaren 1990, Microsoft geconfronteerd met een reeks van de Federal Trade Commission en het ministerie van Justitie onderzoeken. Sommige gerelateerde beschuldigingen dat Microsoft maakte oneerlijk behandelt computer fabrikanten die het Windows-besturingssysteem op hun computer geïnstalleerd. Andere heffingen Microsoft dwingt computer fabrikanten om Microsoft’s Internet Explorer te verkopen als voorwaarde voor de verkoop van het Windows-besturingssysteem met hun computers. 

Op een gegeven moment, Microsoft geconfronteerd met een mogelijke break-up van de twee divisies-besturingssystemen en software-ontwikkeling. Microsoft verdedigde zich, teruggrijpen naar eerdere gevechten Bill Gates met softwarepiraterij en verkondigen dat dergelijke beperkingen waren een bedreiging voor innovatie. Uiteindelijk, Microsoft was in staat om een ​​schikking met de federale overheid om een ​​breuk te voorkomen vinden. Door dit alles, Gates vond een aantal inventieve manieren om de druk met luchthartige commercials en publieke optredens op de computer beurzen waarbij hij zich voordeed als Star Trek’s Mr Spock af te buigen. Gates bleef het bedrijf te runnen en weer de federale onderzoeken door middel van de jaren 1990.

Mark Zuckerberg’s Story of succes

Zuckerberg’s Synopsis

Born on May 14, 1984, in White Plains, New York, Mark Zuckerberg co-founded the social-networking website Facebook out of his college dorm room. He left Harvard after his sophomore year to concentrate on the site, the user base of which has grown to more than 250 million people, making Zuckerberg a billionaire. The birth of Facebook was recently portrayed in the film The Social Network.

Early Life

Mark Elliot Zuckerberg was born on May 14, 1984, in White Plains, New York, into a comfortable, well-educated family, and raised in the nearby village of Dobbs Ferry. His father, Edward Zuckerberg, ran a dental practice attached to the family’s home. His mother, Karen, worked as a psychiatrist before the birth of the couple’s four children—Mark, Randi, Donna and Arielle.

Zuckerberg developed an interest in computers at an early age; when he was about 12, he used Atari BASIC to create a messaging program he named “Zucknet.” His father used the program in his dental office, so that the receptionist could inform him of a new patient without yelling across the room. The family also used Zucknet to communicate within the house. Together with his friends, he also created computer games just for fun. “I had a bunch of friends who were artists,” he said. “They’d come over, draw stuff, and I’d build a game out of it.”

To keep up with Mark’s burgeoning interest in computers, his parents hired private computer tutor David Newman to come to the house once a week and work with Mark. Newman later told reporters that it was hard to stay ahead of the prodigy, who began taking graduate courses at nearby Mercy College around this same time.

Zuckerberg later studied at Phillips Exeter Academy, an exclusive preparatory school in New Hampshire. There he showed talent in fencing, becoming the captain of the school’s team. He also excelled in literature, earning a diploma in classics. Yet Zuckerberg remained fascinated by computers, and continued to work on developing new programs. While still in high school, he created an early version of the music software Pandora, which he called Synapse. Several companies—including AOL and Microsoft—expressed an interest in buying the software, and hiring the teenager before graduation. He declined the offers.

Time at Harvard

After graduating from Exeter in 2002, Zuckerberg enrolled at Harvard University. By his sophomore year at the ivy league institution, he had developed a reputation as the go-to software developer on campus. It was at that time that he built a program called CourseMatch, which helped students choose their classes based on the course selections of other users. He also invented Facemash, which compared the pictures of two students on campus and allowed users to vote on which one was more attractive. The program became wildly popular, but was later shut down by the school administration after it was deemed inappropriate.

Based on the buzz of his previous projects, three of his fellow students—Divya Narendra, and twins Cameron and Tyler Winklevoss—sought him out to work on an idea for a social networking site they called Harvard Connection. This site was designed to use information from Harvard’s student networks in order to create a dating site for the Harvard elite. Zuckerberg agreed to help with the project, but soon dropped out to work on his own social networking site with friends Dustin Moskovitz, Chris Hughes and Eduardo Saverin.

Zuckerberg and his friends created a site that allowed users to create their own profiles, upload photos, and communicate with other users. The group ran the site—first called The Facebook—out of a dorm room at Harvard until June 2004. After his sophomore year, Zuckerberg dropped out of college to devote himself to Facebook full time, moving the company to Palo Alto, California. By the end of 2004, Facebook had 1 million users.

The Rise of Facebook

In 2005, Zuckerberg’s enterprise received a huge boost from the venture capital firm Accel Partners. Accel invested $12.7 million into the network, which at the time was open only to ivy league students. Zuckerberg’s company then granted access to other colleges, high school and international schools, pushing the site’s membership to more than 5.5 million users by December 2005. The site then began attracting the interest of other companies, who wanted to advertize with the popular social hub. Not wanting to sell out, Zuckerberg turned down offers from companies such as Yahoo! and MTV Networks. Instead, he focused on expanding the site, opening up his project to outside developers and adding more features.

Zuckerberg seemed to be going nowhere but up, however in 2006, the business mogul faced his first big hurdle. The creators of Harvard Connection claimed that Zuckerberg stole their idea, and insisted the software developer needed to pay for their business losses. Zuckerberg maintained that the ideas were based on two very different types of social networks but, after lawyers searched Zuckerberg’s records, incriminating Instant Messages revealed that Zuckerberg may have intentionally stolen the intellectual property of Harvard Connection and offered Facebook users’ private information to his friends.

Zuckerberg later apologized for the incriminating messages, saying he regretted them. “If you’re going to go on to build a service that is influential and that a lot of people rely on, then you need to be mature, right?” he said in an interview with The New Yorker. “I think I’ve grown and learned a lot.”

Although an initial settlement of $65 million was reached between the two parties, the legal dispute over the matter continued well into 2011, after Narendra and the Winklevosses claimed they were misled in regards to the value of their stock.

Zuckerberg faced yet another personal challenge when the 2009 book The Accidental Billionaires, by writer Ben Mezrich, hit stores. Mezrich was heavily criticized for his re-telling of Zuckerberg’s story, which used invented scenes, re-imagined dialogue and fictional characters. Regardless of how true-to-life the story was, Mezrich managed to sell the rights of the tale to screenwriter Aaron Sorkin, and the critically acclaimed film The Social Network received eight Academy Award nominations.

Zuckerberg objected strongly to the film’s narrative, and later told a reporter at The New Yorker that many of the details in the film were inaccurate. For example, Zuckerberg has been dating longtime girlfriend Priscilla Chan, a Chinese-American medical student he met at Harvard, since 2003. He also said he never had interest in joining any of the final clubs. “It’s interesting what stuff they focused on getting right; like, every single shirt and fleece that I had in that movie is actually a shirt or fleece that I own,” Zuckerberg told a reporter at a start-up conference in 2010. “So there’s all this stuff that they got wrong and a bunch of random details that they got right.”

Yet Zuckerberg and Facebook continued to succeed, in spite of the criticism. Time magazine named him Person of the Year in 2010, and Vanity Fair placed him at the top of their New Establishment list. Forbes also ranked Zuckerberg at No. 35—beating out Apple CEO Steve Jobs—on its “400” list, estimating his net worth to be $6.9 billion.

Philanthropic Causes

Since amassing his sizeable fortune, Zuckerberg has used his millions to fund a variety of philanthropic causes. The most notable examples came in 2010. In September of that year, he donated $100 million to save the failing Newark Public Schools system in New Jersey. Then, in December 2010, Zuckerberg signed the “Giving Pledge”, promising to donate at least 50 percent of his wealth to charity over the course of his lifetime. Other Giving Pledge members include Bill Gates, Warren Buffett and George Lucas. After his donation, Zuckerberg called on other young, wealthy entrepreneurs to follow suit. “With a generation of younger folks who have thrived on the success of their companies, there is a big opportunity for many of us to give back earlier in our lifetime and see the impact of our philanthropic efforts,” he said.

The Michael Phelps Story of Success

Synopsis

Everyone knows that Olympics are the pinnacle of a sportsman’s achievements. Then imagine this athlete who has won 22 Olympic medals and 18 of them gold. This is Michael Phelps for you, who has achieved beyond everyone’s wildest imagination. But he had dreamed that he would break the records that existed because otherwise, he would not be able to achieve such an impossible feat. He says, “I think that everything is possible as long as you put your mind to it and you put the work and time into it. I think your mind really controls everything.”

Phelps’ Childhood

Michael Phelps was born in the Neighbourhood of Towson, Maryland just north of Baltimore on June 30, 1985. He is the youngest of three children. Phelps started to swim at the age of seven. He was diagnosed with ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) in the sixth grade. At age 10 he started to train under Bob Bowan at the North Baltimore Aquatic Club. At that age, he already held the national record for his age group.

Early Career

Soon he started to break the records in the respective age groups. At the age of 15, he was on the U.S. Olympic swim team being the youngest male to do so. He was able to finish 5th in the 200-meter butterfly. At the age 15 years and 9 months, he set his first of many world records. At the World Championships in Fukuoka, he broke his 200-meter record and became world champion for the first time in his career.

Career

Soon he began to focus on the medley. At the 2002 Pan Pacific Swimming Championships in Yokohama, he surprised the world by winning three gold medals and two silver medals. The events were the 200m and 400m medley, butterfly and 4x100m medley and 4x200m freestyle. At the 2003 World Aquatics Championships, Phelps won four gold medals, two silvers and broke five world records.

Now he started to participate in the butterfly and freestyle events regularly. At the U.S. team trials, Phelps took part in six events and came on top in all of them. He was ready for the 2004 Olympics and said that he would end up winning eight gold medals breaking the all-time record held by Mark Spitz of winning seven gold medals in a single Olympics.

At the 2004 Olympics, Phelps was in good shape and started off with gold in the first event. But in the 4x100m relay event due to his team mate Ian Crocker’s sickness, their team ended with a bronze. And at the third race which was the labelled the race of the century he lost out on the gold to Ian Thorpe. Phelps was disappointed that he could not match Spitz’s record so he put more effort in the next races. As a result, he won the next five races and became the toast of the Olympics.

He continued his form throughout his preparation for the 2008 Beijing Olympics. He fared well at the World Championships in 2005, 2007 and the Pan Pacific Championships in 2006 breaking numerous world records along the way. The much awaited 2008 Olympics arrived with all the focus on Phelps as he was in his prime and had very few competitors in his way.

He was expected to sweep all the events he participated in and that are exactly what he did. He started with gold in 400-meter individual medley setting a new world record. He secured the next two events pretty comfortably. In the fourth event, the 200-meter butterfly Phelps won by just seven-tenths of the second in spite of him being unable to see the final 100 meters because of water clogging his goggles. He won his seventh gold medal in the 100-meter butterfly by 0.01 seconds. Though there was a controversy surrounding who came first. Later Phelps was confirmed as the winner.

Career Highlights

This made him tie Mark Spitz for achieving the maximum medals in a single Olympics. Later in the 4×100 meter medley relay, he created history by becoming the first person to win eight gold medals in a single Olympics. He was hailed as one of the Olympic greats after overtaking Carl Lewis, Larisa Latonia, Pave Norma, and Mark Spitz in the gold medal tally and becoming the all-time leader with 14 gold medals and 2 bronze. In all, he broke seven world records in the eight events he took part in.

Phelps kept on breaking world records in the subsequent World Championships in 2009 but soon started participating in fewer events. He still was able to win 5 gold medals in the 2009 and 2011 World Championships and 4 gold medals in the Pan Pacific Championships in 2010.He prepared for the 2012 London Olympics with extra zeal as he had announced that it would be his last Olympics.

Phelps was not the favourite in all the events he participated but went on to win gold medals in the 100-meter butterfly, 200-meter individual medley, 4×200-meter freestyle relay and the 4×100-meter medley. He also won an additional two bronze medals. He was honoured at his last race by FINA as the most decorated swimmer and Olympian of all time. He finished his career with 18 gold medals, two silver medals and two bronze medals taking the medal tally where no individual could dream to reach in the coming years.

He has the pinnacle where other sportspersons can only dream to reach. He has been the winner of the World Swimmer of the Year and the American Swimmer of the Year numerous times. This 6 ft 4 in giant who is fondly known as the flying fish, Baltimore bullet will always remain in our hearts as the one who took the natural physical advantages and talent that he was blessed with and achieved his true potential. Hope we can come to see such a sporting legend in the near future.

In Rio 2016, he won his 19th Olympic Gold Medal as he helped his US teammates, Caeleb Dressel, Ryan Held, Nathan Adrian win the 4x100m relay.

The Amazing Success Story of Larry Ellison

Larry Ellison

You may not have heard about Larry Ellison but you may certainly have heard about Oracle. This multi-billion software company was started by this billionaire. Ellison is currently the 5th richest person in the world with a net worth of $49 Billion. You may not know this, but the movie Iron Man was based on the life of this man. The next time you watch the Iron Man movies again, try and spot Oracle signs and building. You may also spot him doing a cameo appearance in Iron Man 2.

A Difficult Childhood

Born in the Bronx, Larry Ellison had a difficult childhood. His mother was only 19 years old and single, so she gave Larry to his uncle and aunt to raise. Moved to Chicago, Ellison grew up in a small two-bedroom apartment. He found out that he was adopted when he was 12 years old. Around this time, his adoptive father lost his business due to the Depression and started working as an auditor. Rebellious and independent-minded, Larry Ellison showed an aptitude for science.

After dropping out of the University of Illinois, he transferred to the University of Chicago before dropping out a semester later. This constant changing of schools caused his adoptive father to believe that Larry would never learn anything with his life. Instead, Ellison began to learn about computer programming. After saving up enough money for gas, Ellison decided to move to Berkeley, California. He switched jobs frequently for eight years before working on a mainframe system with Amdahl Corporation.

The Creation of Oracle 

By 1977, Ellison decided to create a company with his co-workers, Ed Oates and Robert Miner. They named their new business, Software Development Labs. After reading a paper about a Structured Query Language, Larry started working on a range of new projects.

His company was hired by the CIA to build Oracle. They completed the project one year early and used the remaining time to figure out commercial applications. This relational database management system (RDBMS) was named Oracle as well. By 1981, IBM chose to adopt Oracle and Oracle’s sales doubled. For the next seven years, sales doubled annually. This success with Oracle led to Ellison renaming the business Oracle Company.

 

Oracle Goes Public

In 1986, Oracle finally went public. The initial public offering served to raise $31.5 million. By 1990, the company reported its first losses due to years of overstated revenue. This caused the market capitalization to drop by 80 percent and pushed Oracle to the edge of bankruptcy. To keep the company solvent, Ellison fired top level employees and brought in more experienced managers. Larry Ellison used this change as an opportunity to step back from management and focus more on product development. Oracle 7 was released in 1992 and the company’s fortunes started to improve.

Throughout the 1990s, a range of financial institutions, retail businesses and automobile companies turned to Oracle for database programs. Due to this, Ellison was encouraged to find business applications for Oracle online. As ecommerce sites grew, net profits increased. In one quarter in 2000, the profits jumped by 76 percent. This caused Larry Ellison to surpass Bill Gates as the world’s richest man at that time.

Starting in 2004, Ellison worked to increase Oracle’s market share by acquiring a range of other companies. After purchasing Sun Microsystems in 2009, Oracle became the biggest software company in the world. Larry Ellison has served as the president of Oracle from 1978 to 1996 and brief time periods as the Chairman of the Board. Since the early beginnings of Oracle, Ellison has been the company’s only CEO.